Zet je kaart als gewone tekst op een pagina, en bied daarnaast een printversie aan. Een pagina leest goed op een telefoon, kun je per categorie linken en blijft actueel. Een PDF is prima om te printen, maar slecht als enige kaart op je site.
De meeste horecasites hebben hun kaart als PDF. Dat is begrijpelijk: de kaart bestaat al als bestand voor de drukker, dus uploaden is één klik. Maar voor de gast op een telefoon, en voor Google, werkt een pagina beter.
Kan Google een PDF-menukaart lezen?
Ja, als er echte tekst in de PDF staat. Google indexeert PDF’s. Is je kaart een foto of een scan van de gedrukte kaart, dan staat er voor Google niets in, alleen een plaatje.
Het grotere probleem is iets anders. Een PDF is een los bestand naast je site. Google ziet hem niet als deel van je restaurantpagina. Zoekt iemand op “vegan lunch” of “bitterballen” in jouw buurt, dan helpt een kaart die als tekst op je pagina staat meer dan een bestand waar ergens naar gelinkt wordt.
Wat ziet je gast op een telefoon?
Een PDF is opgemaakt voor A4 of A3. Op een telefoon moet je gast inzoomen, heen en weer schuiven en zoeken naar de prijs naast het gerecht. Op een slecht netwerk duurt het openen van een zware PDF ook nog eens lang.
Een kaart als pagina past zich aan het scherm aan. Gerecht en prijs staan op één regel, de categorieën onder elkaar. Je gast kan direct naar “Wijn” of “Bier op fles” springen.
Het probleem van de oude PDF
PDF’s blijven hangen. Je uploadt de nieuwe kaart onder een nieuwe naam, de oude blijft op de server staan, en Google blijft hem vinden. Een gast komt dan uit bij de kaart van vorige winter, met oude prijzen.
Bij een kaart als pagina is er maar één versie: de huidige.
Moeten de allergenen op je website staan?
Volgens de NVWA moet je gasten informatie geven over de 14 allergenen voordat ze iets kopen. Bij onverpakt eten mag dat op de kaart, op een bord of mondeling, als er een bordje hangt dat gasten ernaar kunnen vragen.
Voor een website die alleen je kaart laat zien, is het dus geen harde plicht. Verkoop je online, met bestellen en afhalen of bezorgen, dan wel: dan moeten de allergenen bij het product staan voordat iemand betaalt.
Ook als het niet hoeft, is het handig. Wie een notenallergie heeft, kijkt eerst online. Een kaart als pagina kan per gerecht aangeven wat erin zit.
En de QR-code op tafel?
Laat de QR-code naar een vaste pagina wijzen, zoals jouwzaak.nl/menu/, niet naar een PDF-bestand. Een bestandsnaam verandert bij elke nieuwe kaart, en dan moeten alle tafelkaartjes opnieuw gedrukt worden. Een pagina-adres blijft hetzelfde, ook als je kaart verandert of als je later van websitebouwer wisselt.
Een apart abonnement voor een QR-menukaart heb je dan ook niet nodig: je eigen site doet hetzelfde.
Hoe doe ik het?
Op elke site die ik bouw staat de kaart als tekst, per categorie, in het Nederlands en Engels. Uit dezelfde gegevens komt een printversie, zodat je niet twee kaarten bijhoudt. Een prijswijziging staat dan op de site én in de printversie.
Je kaart in Google zelf, in je Google Bedrijfsprofiel, is een apart verhaal. Hoe je die gelijk houdt met je site, lees je in je menukaart in je Google Bedrijfsprofiel zetten.